- "به کجا چنین شتابان؟"
گون از نسیم پرسید.
- " دل من گرفته زین جا
هوس سفر نداری
ز غبار این بیابان؟"
-"همه آرزویم اما
چه کنم که بسته پایم ..."
- "به کجا چنین شتابان؟"
-"به هر آن کجا که باشد به جز این سرا سرایم ... "
-" سفرت بخیر اما ...
تو و دوستی خدا را ...
چو از این کویر وحشت به سلامتی گذشتی
به شکوفه ها به باران ...
برسان سلام مارا ... "
"دکتر شفیعی کدکنی"
... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ...
پ.ن 1: منم شدم مث این نیسم ... دلم گرفته زین جا ........ خیلی زیاد
پ.ن 2: ..........................................
پ.ن 3: بهت زندگیدم شمارت مسدود بود ... !!
سلام میشه ...
خواستم بد قولی نکرده باشم .. امدم آپ کنم بلاگ و ... یه شعر می نویسم و میرم ...
... .... ... ... ... ... ... ... ... ... ...
من گمان می کردم
دوستی همچون سروی سر سبز
چهار فصلش همه آراستگی است ...
من چه می دانستم ...
هیبت باد زمستانی هم هست
من چه می دانستم ...
سبزه می پژمرد از بی آبی
سبزه یخ می زند از سردی دی
من چه می دانستم ...
دل هر کس دل نیست
قلب ها ز آهن و سنگ
قلب ها بی خبر از عاطفه اند .... ...
"حمید مصدق"
پ.ن 1: یکی دیگه از شعرهای حمید مصدق که خیلی دوسش دارم
پ.ن 2: نگران یکی از دوستامم .. واسش دعا کنین ... بهم نمیگه چی شده .. فقط میگه دعا کن 
پ.ن 3: دلم تنگیده واستون ...
پ.ن 4: همین ...
یه عالمه شاد باشین
سلام میشه ...
امروز آخرین خداحافظیمون بود ... من و مونی و امیر رفته بودیم کافی شاپ همیشگی(لنترن) ... کلی خندیدیم .. با این که خداحافظی بود ... آخه من خیلی داشتم سعی میکردم که دیگه گریه نکنم 
... جای استاد بابک هم خیلی خالی بود .. آخه ما چهار تا به JH4 معروفیم 
... ولی امشب یکیمون نبود ... آخه بابک دیشب رفت تهران ... کلی جاتو خالی کردیم بابک ...
دیروز هم که آخرین امتحان بود .. اکیپ همیشگی جمع شدیم و رفتیم یه fast food تو کیانپارس به اسم برمودا ... 10 نفری 
... goodbye party من و مامان مهتا بود 
... رستوران و گذاشتیم رو سرمون ... انقدر که خندیدیم و اسکلانژ بازی در اوردیم
.... یکی از بهترین روزهای زندگیم بود ... خیلی خیلی بهمون خوش گذشت ... جای همتون خالی ... خنده و گریه با هم ... کلی عکس .. کلی فیلم .. تازه تولد امیر هم بود
و کادو هاشو بهش دادیم ... بابا حسین .. استاد بابک ... مامان مهتا ... جوحو فروغ ... مونی جونی خودم ... مریم و الهه .. داداش امیر .. خاله سودی ... خلاصه خیلی خیلی خیلی خیلی روز خوبی بود .. که هرچی هم بگم کم گفتم ...
انقدر خوب که هرچی بهش فکر میکنم دلم میگیره ... آخه دوست جونی هام و خیلی خیلی دوست دارم و کلی هم دلم می تنگه براشون ...
پ.ن1: آخرین جمله ی مونی جونم : " تو خرج کردن احساساتت بیشتر دقت کن" ... وقتی یکی آدم و خیلی بشناسه همین میشه دیگه ... 
طولانی. نوشت: فیلم کلی با حال شده و قرار بفرستیمش واسه Bollywood ( به پشنهاد استاد بابک) ... آخه منتخب جایزه ی بهترین بازیگران نقش اول و دوم
(امیر و بابک خان) شده ... و همچنین بهترین فیلم برداری که این جانب این وظیفه ی خطیر را بر عهده داشتم .. و در عین حال پشت صحنه در حال گریه بودم
... خلاصه فیلم هندیی بود واسه خودش ....
آخر.نوشت: این پست در طی چند روز آینده تغیراتی خواهد داشت ... 
عکس.نوشت:استاد بابک این همون چتریه که گفتم هااا ...
یه عالمه شاد باشین 
سلام ...
فقط امدم اون خبر و بگم و برم ... امروز بابایی زنگ زد بهم .. گفت که با مهمانیم واسه دانشگاه علامه موافقت شده ... الان باید خیلی خوشحال باشم ... ولی هیچ حس خاصی ندارم .. بیشتر نارحتم .. البته خدا رو شکر می کنم .. چون خیلی دوست داشتم درسش بشه ... ولی الان ................ الان ۵ ترم گذشته ...
الان که دارم آپ میکنم .. خونه ی مونی نشستم تو اتاقش دارم گریه میکنم ... ... الان امیر زنگ زد کلی فحش بهم داد و قطع کرد ... دلم خیلی گرفته .. نه واسه حرفای امیر ها .... واسه اینکه الان ............. بعد ۵ ترم .. با این همه وابستگی .. یکم سخته ...
حالم رو به راه نیست که بازم بنویسم ...
پ.ن ١ : خدایا بازم شکرت .................................
بعدا .نوشت: گریم همش ازدلتنگیه ... دلتنگی واسه دوستام ... یا نه این چیزی بوده که خودم از ترم ١ می خواستم ... به قول آثار اینم یه تجربه ایه واسه خودش ...
آخر.نوشت: خدایا حکمتت اونقده پیچیدست که اصنی درکش نمیکنم ... ولی نمی خوام یه موقع ناشکری کنم هاا... پس شکرت ... واسه همش ...
اگر تنها تنرین تنها شوم باز هم خدا هست ....
سلام میشه ...
من خوبم ... ایشالله که شما هم همتون خوب باشین ... نمیدونم چرا با این جمله آپ و شروع کردم ... وقتی تصمیم گرفتم آپ کنم اولین چیزی بود که رسید به ذهنم ... مال دکتر شریعتیه ... از اون جمله هایی که به قول "یه بچه ی آدم" آدم و به فکر فرو می بره ... شاید بعضی وقتها شنیدن همین جمله ها یه تغییر ایجاد کنه ... یه لبخند روی لب یک بشونه ... یه نوری تو تاریکی واسه یکی دیگه روشن کنه ...
امروز امتحان داشتم از نوع شعر ... زیاد امتحان سختی نبود ... استاد هم که همون استادی بود که کلی واستون ازش تعریف کردم ... ولی آخرش به تقلب محکوم شدم ... من و استاد بابک ... آخه پشته سر من نشسته بود ... طفلی کلی حالش گرفته شده بود .. مثل من نبود که بخنده ولی نیدونم می خواد چی کار کنه استاده ... خدا کنه یادش بره
... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ...
احساس. نوشت: امروز اینجا هوا خیلی عالی بود ... بارون می امد .. اونم از نوع زیبا و دلنشین ... ولی من همش تو کلاس بودم و نمی تونستم برم بیرون ... کلی هوس کردم برم زیر بارون ... تک و تنها ... آهنگ downpour Back street boys و گوش بدم .. اونم با صدای بلند ... راه رفتن ... خیس شدن ... نفس عمیق ... نگاه به آسمون ... لمس تک تک قطره های بارون روی پوست صورتم ... تازه یه موقع هاییشم دستهام و باز کنم و چند دور بچرخم ... شایدم یه موقع هایی همدری باهاش ... حال می ده نه؟؟؟
I wanna feel the rain again
I wanna feel the water on my skin
and let it just wash away in a downpour ...
... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ...
پ.ن 1: خبری که گفتم افتاد به دوشنبه ی دیگه ... من اینجوریم ==>
پ.ن 2: این روزا خاطرات خیلی میاد سراغم ... خاطرات بچگی ... خاطرات خوب ... دوست داشتنی ... دلم واسه خودم تنگ شده ...
پ.ن 3: امروز همش داشتم آهنگ "تو باشی" و گوش میدادم ... اسم خوانندش انوش فکر میکنم .... خیلی دوسش دارم .. اینجا نت dial-up یا نه براتون میزاشتم که دانلود کنید .. ایشالله امدم تهرون ...
پ.ن 4: تویی نیست ... ولی خیلی بدلم نشست ...
... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ...
تو باشی میگه دنیا رو عوض کرد
تو باشی میشه دریا رو طبس کرد
تو باشی میشه دریا رو به شن دوخت
تو باشی مشه سرما رو فلک کرد
تو باشی میشه کودک شد و خندید
میشه از آسمون ستاره رو چید
تو باشی میشه آدم شد و فهمید
که حوا رو به آوا میشه بخشید
تو باشی میشه دنیا رو عوض کرد
به جای گل رز نرگس و ثبت کرد
تو باشی میشه پاییز و پرستید
تو هفتاد و دو روزش زد و رقصید
یه عالمه شاد باشین
سلام میشه ..
خیلی وقت بود نبودم انگاری!! آخه الان درگیر امتحانام ... بعد زیاد نمی رسم بیام آپ کنم 
... نه اینکه پست های من همگی با یه عالمه فکر و تفکر انجام میشن 
... واسه همینه ...
فردا اولین امتحانمونه ... خدا رو صد هزار مربته شکر بعد از قرن و اندی شروع شدن بلاخره این امتحانا ... ولی همشون هم یه روز در میونن ... خلاصه شما دوستان عزیز در کنار دعاهای روزانه یه دعای کوچکی هم در حق این جانب و دوستان بنمایین که این استادا قرار این ترم حسابی حال هممون رو جا بیارن
بعد از امتحانا کلی میام و کلی زود به زود می آپم اینجارو ( به این میگن وعده ی سر خرمن از نوع اساسی ! )
... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ...
پ.ن ١ : دیروز تو بلاگ یکی از دوستای وبلاگیم (دل بی تاب بین دوستای سه نقطه ایمه) یه خبر خیلی خیلی بد خوندم که تا کلی وقت تو شکش بودم ... خبر فوت یه دختر ٢١ ساله... هم سن خودم ... نمی شناختمش .. ولی خیلی ناراحت شدم ... .. واسه شادی روحش فاتحه بخونین ...
پ.ن ٢: این روزا گوش شیطون کر خوبم (منظورم حال و احوالمه)
پ.ن ٣: قرار تو هفته ی آینده یه خبر مهم بهم بدن ... خیلی واسم دعا کنین ...
پ.ن ۴: دوست دارم اینجا بشه دفتر خاطراتم .. ولی شاید سه نقطه نه ... شاید به بلاگ دیگه .. نمی دونم ... دوست دارم واسه خودم بنویسم از این به بعد ... حرفای خودم و ...
من برم دیگه ...
یه عالمه شاد باشید .. همیشه و همه جا
آخر.نوشت : یه جمله ی قشنگ ==>
مهم نیست که قفل ها دست کیست ... مهم این است که کلید همه ی قفل ها دست خداست ...
آپ کرده بودم .. ولی الان پاکش کردم ... همش واسه خودم بود ...واسه همین پاکش کردم ... نمی خوام کسی بشینه حرفام و بهم ربط بده یا واسه خودش تجزیه تحلیل کنه ...
پ.ن ١: دلم واسه احساسم تنگ شده ... می خوام برم سراغش ...
پ.ن ٢: حافظ می خوندم یه بیت خوشگل دیدم :
کجا روم چه کنم چاره از کجا جویم . . . که گشته ام ز غم جور روزگار ملول
پ.ن ٣: اونی که می خوام بگم و بازم نمیگم ...
... ... ... ... ... ... .... .... ... ... ...
تو به من خندیدی
و نمی دانستی
من به چه دلهره از باغچه همسایه
سیب را دزدیم
باغبان از پی من تند دوید
سیب را دست تو دید
غضب آلوده به من کرد نگاه
سیب دندان زده از دست تو افتاد به خاک
و تو رفتی و هنوز
سالهاست که در گوش من آرام آرام
خش خش گام تو تکرار کنان
می دهد آزارم
و من اندیشه کنان غرق این پندارم
که چرا
خانه کوچک ما سیب نداشت
"حمید مصدق"
واسه مامان مهتا . نوشت : آخییییییییییییی مامانی مهتا جونم یه عالمه بهت خوش بگذره ...
سلام میشه ...
خوبین؟؟؟ دلم تنگیده بود واستوننن هوارتاااااااااااااا ..یههه عالمههههههههههه 
من خوبم هااا ولی مریض شدم از نوع بد و ناجور ... سلفه می متنم فلاوووون ... نه که من خیلی آدم فعالیم ... تهرونم هوا سرد بود چاییدم ... (حالا اینکه چه ربطی به فعال بودن من داره بماند ...
)
خوب میگذریم از مریضی این جانب می رسیم به این که کلی سر دیگ شله زرد جاتون و خالی کردیم تمام لباسم شله زردی شده بود ... البته این دفعه اطهره نبود و شوهرش در کنار من در صحنه ی نبرد با دیگ با شجاعت تمام ایستادگی کرد (علی ==> )... و تازه کلی هم عکس گرفتم براتون ولی بازم سیم اتصال گوشی و یادم رفته بیارم و نتونستم بریزم رو کامپ که بزارم تو بلاگ .. ولی میزارم براتون که ببینین ... جاتون خالی قرمه سبزیش هم کلی خوشمزه شده بود...
میگم دیدین آدما چه بی جنبن ... یه غذا درست کردیم خونه ی مادر بزرگه تبدیل شد به " تهیه غذای نذری" 
(دیگه باید بگیم همونجا که هزار تا نذری داره!!) ... نه که مامانی و بابایی دست پختشون خیلی خوبه مشتری زیاد پیدا کردیم .. به جز قرمه سبزی .. زرشک پلو با مرغ و عدس پلو هم درست کردیم ... خلاصه از همین جا تبلیغ میکنم واسه ساله دیگه ... هرکی نذری داشت خونه ی مادر بزرگه با حضور سر آشپز مامانی و بابایی در خدمتشونن ....منم در نقش مخمل حضور بسیار موثری خواهم داشت ... البته این جانب هم وظیفه ی بسیار سنگین و مهم delivery غذاها رو هم به عهده داشتم ...
خلاصه اینکه کلی جاتون خالی و کلی خندیدیم ..
دیدین چی شد ؟؟ مامان مهتا و بابک موندن خونشون ولی من مجبور شدم بیام اهواز دوباره ... آخه نه که من خیلییییییییییی دانشجوی فعال و درس خونی هستم (البته خیر سرم ... شما باور نکنین) ... واسه همین امدم که یه موقع از درسا عقب نمونم و برسم درسهام و تمام و کمال بخونم ...(نظر مونی ==> 100 % 
)
خوب آقا جان اصنی می دونی چیه؟؟ من به خاطر دوستان عزیز (بابک و غیره) از خیر نمره ی 20 میگذرم و به نفعشون از صحنه خارج میشم .. می خوام یه موقع ریا نشه خدایی نکرده ... اون طفلی ها هم اعتماد به نفسشون و از دست بدن ( یعنی Confidence دارم از نوع کاذب و وخیم )
خوب من بهتر برم تا مدرک دکترام رو هم همینجا صادر نکردم
یه عالمه شاد باشین .. همیشه .. همه جا
پ.ن 1: عطی موقع نوشته این پست ==> 
( البته قسمت آخر)
پ.ن 2: استاد بابک شما به دل نگیری هاااا ... شما استاد ماییی ...
پ.ن 3: تازگی ها پستام بی سر ته شده هااااا ... شنگولی مثل خودم و مونی
پ.ن مهم : راسسسستی ... میگماااا اینکه من کم میام و نزارین به حساب بی معرفتی ... فقط نمی رسم زیاد بیام ... الانم که امتحانا شروع میشن منم فعال ................. دیگه خلاصه به بزرگیه خودتون ببخشین ...
بعدا نوشت : مامان مهتا اصنی نرفته تهران ... اونم مثل من اهواز ... طفلی مامانی همین یه هفته که من رفتم هم نرفت ... آخخخخیییییی ..
و چشمان تو همیشه با من می گفتند: "رها شو از تن خاکی از این خیال که در خیل خواب ها داری ... مرا به خواب مبین بیا به خانه ی من ... - خوب من - به بیداری ..." حمید مصدق
